Tona worka nie jest jednorodna: pobieranie próbek tlenku żelaza, aby liczba miała znaczenie

W skrócie: Większość sporów dotyczących koloru rozstrzygana jest na podstawie próbki, której nikt wcześniej nie zaplanował. Łyżka pobrana z wierzchu worka i wysłana do laboratorium trzy tygodnie później nie stanowi dowodu na nic. W tym artykule omówiono, w jakich miejscach pigment się rozdziela w worku, jak pobierać próbki warstwowe zamiast pojedynczej łyżki, jak dzielić próbkę przed badaniami oraz co może i czego nie może udowodnić słoik o pojemności 200 g. Poprawne pobieranie próbek skraca spory.

Dwa laboratoria przetestowały tę samą dostawę i uzyskały wyniki różniące się o cały jeden punkt ΔE. Żadne z laboratoriów nie popełniło błędu. Jedno pobrało próbkę łyżką z otwartego wierzchu worka. Drugie pobrało próbkę kompozytową z trzech głębokości, podzieliło ją i przeprowadziło badania tego samego dnia.

Gdzie dochodzi do rozdzielenia w worku

Nic nie jest idealnie wymieszane w chwili opuszczenia mieszalnika, a nic nie pozostaje dobrze wymieszane przez całą podróż ciężarówką.

Drobne cząstki przemieszczają się w dół pod wpływem drgań, podczas gdy grubsza frakcja wypychana jest ku górze. W worku o pojemności 1000 kg ułożonym cztery warstwy wysoko w kontenerze przemierzającym dwie strefy klimatyczne ten proces może trwać tygodnie. Górna część worka i dolna część worka stają się wówczas dwoma różnymi materiałami, a obie są prawidłowymi częściami partii.

Dlatego pobieranie próbki tylko z górnej warstwy jest tak niebezpieczne. Jest to łatwe do wykonania, wygląda jak produkt, ale nadmiernie reprezentuje dokładnie tę frakcję, która przesunęła się ku górze.

Próbki przyrostowe, nie pojedyncze łyżki

Próbka reprezentująca całą partię składa się z przyrostów (małych porcji pobieranych w określonych miejscach i na określonych głębokościach, które są łączone przed przeprowadzeniem jakichkolwiek badań). Dziewięć lub dziesięć przyrostów pobranych z jednego worka zawsze daje lepszy wynik niż jedno starannie wykonane pobranie łyżką.

Przy worku stojącym pionowo próbnik wchodzi w górną trzecią część, w środek oraz w dolną trzecią część, z dwóch przeciwnych stron. Przy worku leżącym poziomo pobiera się próbę wzdłuż jego długości, a nie z jednego końca. Jeśli worek stał przez miesiące, nie pobiera się próbki z stożka powstałego pod otworem do napełniania; ten stożek stanowi najgrubszą część partii.

Połączyć przyrosty w czystym pojemniku, dokładnie je wymieszać i dopiero wtedy pobrać porcję próby. Próbka zbiorcza to właśnie próbka. Poszczególne przyrosty nie są próbami.

Silosy, bębny i małopojemne opakowania zachowują się inaczej

Silos nie jest workiem. Materiał pobrany ze stożka wylotowego na początku przebiegu różni się od materiału pobranego na końcu przebiegu, a silos, który stał bez ruchu, najpierw odda drobne frakcje. Pobiera się próbę w czasie całego wypływu, a nie w jednym momencie z pojedynczego punktu.

Bębny i worki o pojemności 25 kg są wystarczająco małe, aby uzasadnić pobranie jednego przyrostu z każdego pojemnika – pod warunkiem, że pobiera się je z kilku różnych pojemników z palety, a nie kilka łyżek z jednego worka.

Dla małej ilości próbki próbka często stanowi cały worek. To jest dopuszczalne i całkowicie eliminuje to pytanie.

Dziel przed przeprowadzeniem badań

Kompozyt bezpośrednio z mieszalnika nadal nie jest próbką do badań. Pominięcie dzielenia powoduje dwa błędy: część poddana badaniom może się różnić od części zachowanej, a zachowana próbka może nie odpowiadać temu, co widział laboratorium.

Dzielnik próbek (skrzynka typu riffle, która dzieli wylany strumień na dwie równe połowy) wykonuje to w jednym przejściu i jest najmniej kwestionowaną metodą. Czwartowanie na czystym arkuszu działa, jeśli nie dysponujesz dzielnikiem. Niezależnie od wybranej metody podziel próbkę na część do badań i część zachowaną, obie zapieczętuj i oznacz tym samym numerem partii, datą oraz nazwiskiem osoby, która je pobrała.

Zachowaj próbkę zachowaną przez cały okres trwałości partii, w ciemności i zapieczętowaną. Jest to jedyny element w całej sporze, którego nikt nie może ponownie zinterpretować.

Co mała słoiczek może i nie może udowodnić

Ta tabela ma niekomfortową implikację. Próbka potwierdza wyłącznie to, co miała potwierdzić, i nic więcej; większość sporów dotyczy właśnie tego, co próbka miała potwierdzić. Jeśli dwie rozbieżne liczby dotyczą stopnia rozdrobnienia, a nie koloru, to zamieszanie zwykle ma inny charakter – omawia się je w punkcie stopień rozdrobnienia w porównaniu z pozostałością na sicie .

Wilgoć przemieszcza się podczas pobierania próbek

Tlenek żelaza pochłania wilgoć z wilgotnego powietrza, a ilość pochłoniętej wilgoci zależy od czasu, przez który materiał pozostawał odkryty, od temperatury oraz od jego stopnia rozdrobnienia. Próbka pozostawiona w otwartym naczyniu na powierzchni stołu przez całą noc rano już nie jest tą samą próbką, a wynik badania uzyskany z niej nie odzwierciedla rzeczywistego stanu całej partii.

Zamknij próbkę hermetycznie w ciągu kilku minut. Jeśli odbierająca zakład przemysłowy mierzy materię lotną, zważ zamknięty słoik po jego przybyciu i zanotuj tę wagę. Ta jedna liczba ujawnia najczęstszy błąd obsługi podczas kontroli przyjmowanej partii, czyli wysuszenie się próbki na tacce jeszcze przed jej przebadaniem.

Ślad kontrolny mieści się na etykiecie

Próbka bez etykiety to plotka. Wystarczy sześć pól: numer partii, jak jest wydrukowany na worku, data i godzina pobrania, kto ją pobrał, głębokości i strony, z których pochodzą przyrosty, pojemnik, do którego trafiła próbka, oraz warunki pogodowe lub przechowywania w momencie pobierania.

Zapisz te informacje na słoiku przed jego napełnieniem, a nie później z pamięci. Zdjęcie otwartego worka z widocznym etykietą partii zajmuje dziesięć sekund i odpowiada na pytanie, które zawsze pojawia się trzy tygodnie później: czy ten słoik pochodzi z tego worka.

Umieść zapis dotyczący pobierania próbek w umowie

Większość specyfikacji zakupowych opisuje produkt, ale nic nie mówi o sposobie jego pobierania, co pozostawia decyzję o pobieraniu osobie, która przybywa pierwsza. Cztery punkty zamykają tę lukę:

• Ile przyrostów i skąd pochodzą. Wskaż głębokości oraz liczbę worków na paletę.
• Czy próbkę zestawową dzieli się przed badaniami i kto przechowuje zachowaną część.
• Jak długo przechowywana jest zachowana próbka i w jakich warunkach.
• Próbka której strony decyduje, czy dwa wyniki się różnią.

Ostatnia linijka ma większe znaczenie, niż się wydaje. Bez niej dwie uczciwe laboratoria z dwiema uczciwymi próbkami wygenerują dwie liczby, a spór zostanie rozstrzygnięty przez tego, kto będzie bardziej uparty, a nie na podstawie dowodów. To, co pojawia się na certyfikacie, i co pozostawia się do sprawdzenia, wyjaśnione jest w czytaniu certyfikatu zgodności (COA) bez nadmiernego jego interpretowania .

Gdy próbka ma służyć rzeczywistej decyzji, a nie tylko rozstrzygnięciu skargi, ten sam materiał lepiej wykorzystać w ramach zorganizowanego badania partii niż w ramach pojedynczego porównania z normą.

O DOSTAWCY

Hebei Tianhuibao Technology Co., Ltd. produkuje syntetyczne barwniki tlenku żelaza od 26 lat, dostarczając odcieni czerwonego, żółtego, czarnego i brązowego do zakładów produkujących beton, powłoki, tworzywa sztuczne oraz wyroby ceramiczne. Każda partia jest dostarczana z certyfikatem zawierającym numer partii, a próbkę reprezentatywną tej partii przechowuje się w zakładzie, aby w razie sporu można było rozstrzygnąć go na podstawie dokładnie tego samego materiału, który został wysłany. Minimalna wielkość zamówienia wynosi 1 tonę (1000 kg). Instrukcje pobierania próbek do kontroli przyjmowanej towaru są dostępne na żądanie i są dostosowane do rzeczywistego rozmiaru worków oraz sposobu pakowania, który otrzymujesz.

Kontakt: [email protected] / +86-13400211655.