Tlenek żelaza czerwony 130 do prefabrykowanych kostki brukowej i segmentowych płyt brukowych

Tlenek żelaza czerwony 130 to gatunek do określenia w przypadku prefabrykowanej kostki brukowej, której odcień ma przypominać cegłę lub terakotę, a nie głębszy, bardziej niebieskawy odcień czerwieni. Jest to syntetyczny tlenek żelaza — alfa-Fe2O3, indeks barwników Colour Index Pigment Red 101 (CI 77491), numer CAS 1309-37-1 — dodawany do kolorowej mieszanki warstwy czołowej i przenoszony przez całą grubość warstwy użytkowej zamiast być nanoszony na powierzchnię po uformowaniu. Na tej stronie wyjaśniono, czym jest ten gatunek, jak zachowuje się w mieszance warstwy czołowej kostki brukowej, jaka jest typowa dawka masowa stosowana w zakładzie na metr sześcienny oraz jakie parametry należy zweryfikować przed rozpoczęciem produkcji.

Uzyskaj Próbkę — małe ilości są dostarczane do testów i oceny; nie wliczają się do minimalnej ilości zamówienia, a koszty przewozu ponosi kupujący. Zapytaj o kartę techniczną i próbkę próbna.

Czym jest tlenek żelaza czerwony 130 — oraz jego miejsce w paśmie odcieni czerwieni

Blok kostkowy to płaska, ciągła powierzchnia o jednolitym kolorze w całej grubości, a właśnie dlatego wybór klasy jest tu ważniejszy niż w większości zastosowań. Barwnik jest mieszany w warstwie czołowej, zagęszczany razem z mieszanką i utwardzany na miejscu, więc kolor jest właściwością samego betonu. Odcień lekko odstający od normy nie jest tylko szczegółem estetycznym: po ułożeniu w ciągłym obszarze nawet niewielka różnica odcieni staje się widoczna, ponieważ oko porównuje sąsiednie elementy, a nie pamięta luźny próbkę.

Czerwień 130 i czerwień 190 mają tę samą chemię oraz ten sam numer indeksu barwników. Numer gatunku to skrót stosowany przez dostawcę, a nie międzynarodowa nazwa — żadna klasa ISO ani ASTM nie definiuje „130” — a w obrębie rodziny jednego producenta numery te oznaczają położenie na osi odcieni. W powszechnie cytowanej sekwencji syntetycznej tlenkowej czerwieni żelazowej gatunki 110, 130 i 190 przebiegają od odcienia czerwonego z żółtawym odcieniem do czerwonego z odcieniem błękitnym, przy czym 130 znajduje się w środku tej sekwencji. Ponieważ numery te są wskaźnikami pozycji w obrębie konkretnej rodziny, a nie skalą globalną, gatunek 130 z jednej fabryki może różnić się od gatunku 130 z innej fabryki; dlatego numery gatunków nie są przenośne między dostawcami bez nowego certyfikatu analizy.

Mechanizm leżący u podstaw tej sekwencji to rozmiar cząstek, a nie tylko ich intensywność. W syntetycznym alfa-Fe2O3 powszechnie opisywane jest zachowanie, według którego drobniejsze cząstki pierwotne wykazują cieplejszy i bardziej żółtawy odcień, natomiast większe cząstki wykazują głębszy i bardziej błękitny odcień. Zatem kolor 130 i kolor 190 nie są jednym kolorem o dwóch różnych intensywnościach – są to dwa różne odcienie, które różnią się również intensywnością; zastąpienie jednego drugim przede wszystkim zmienia odcień, a dopiero potem głębokość barwy. Zmiana klasy oznacza przeprojektowanie mieszanki, a nie prostą wymianę na równoważny produkt.

To zakresy często podawane w opublikowanych arkuszach danych technicznych dla stopni typu 130. Są to wskaźniki zakupowe, a nie specyfikacje produktu konkretnego dostawcy; decyduje certyfikat partii.

Dlaczego dyspersja ma większy wpływ na kolor powierzchni niż dawka

Tlenek żelaza czerwony nadaje barwę poprzez pochłanianie i rozpraszanie światła, dlatego oko odczytuje na gotowym kostce brukowej przestrzenne rozmieszczenie cząsteczek pigmentu w warstwie powierzchniowej. Pigment, który równomiernie ulega dezaglomeracji, rozprasza się jednolicie, a powierzchnia wydaje się jednolitym odcieniem. Pigment pozostający w postaci aglomeratów tworzy lokalne skupiska; te skupiska powodują plamistość powierzchni oraz zmiany odcienia między seriami produkcyjnymi, nawet jeśli zważona dawka była identyczna.

Trzy czynniki po stronie zakładu decydują o tym, jak duża część barwnika rzeczywiście ulega dezaglomeracji: zwilżanie i siły ścinające działające na barwnik podczas mieszania, zawartość wody w mieszance czołowej oraz moment dodania barwnika w kolejności przygotowywania partii. Kompaktowanie utrwala uzyskany efekt. Mieszaninę czołową prasuje się pod wpływem drgań i ciśnienia w formie, a barwnik przemieszcza się razem z frakcją drobnoziarnistą, więc niejednorodnie rozproszonej mieszanki nie da się już skorygować na etapie prasowania.

To także miejsce, w którym przebiega rzetelna granica argumentacji dotyczącej barwników. Barwność podstawowa piasku i cementu, stosunek wody do cementu, ustawienia kompaktowania oraz sposób dojrzewania wpływają na kolor wytworzonego elementu brukowego po utwardzeniu – wszystkie te czynniki znajdują się po stronie klienta. Gatunek dopasowany do wzorca na cementcie i piasku jednego zakładu nie będzie automatycznie pasował do wzorca na cementcie i piasku innego zakładu.

Dozowanie czerwonego barwnika 130 do mieszanki na powierzchnię układarki

Betony barwione integralnie zazwyczaj dozuje się jako procentową część zawartości cementu w mieszance, a nie jako procent całkowitej masy partii. Typowy zakres stosowania w pracach architektonicznych, drogowych oraz przy produkcji elementów prefabrykowanych to około 2–5 % wagowo w stosunku do cementu. Ponieważ dawka barwnika odnosi się do ilości cementu, ta sama wartość procentowa daje różną masę barwnika na metr sześcienny w zależności od projektu mieszanki.

Blok kostkowy jest zazwyczaj produkowany w dwóch warstwach: barwionej warstwie czołowej, która jest zagęszczana nad warstwą podstawową. Barwnik dodawany jest wyłącznie do mieszanki warstwy czołowej, dlatego jego dawkowanie podawane jest na metr sześcienny tej mieszanki, a mieszanka warstwy czołowej przygotowywana jest osobno od mieszanki warstwy podstawowej. Należy wprowadzić jeszcze jedno rozróżnienie w specyfikacji: barwienie całkowite oraz suchy, powierzchniowy środek wzmacniający typu dry-shake stosowane są w zupełnie innych skalach dawkowania. W przypadku całkowicie barwionej warstwy czołowej barwnik przenika przez całą jej grubość i jego ilość podawana jest na metr sześcienny; środek wzmacniający typu dry-shake rozsypywany jest na świeżą powierzchnię w ilości na metr kwadratowy – co oznacza znacznie wyższą dawkę materiału na jednostkę powierzchni. Specyfikacje łączące obie jednostki miary prowadzą albo do niedobarwienia powierzchni, albo do budżetu środka wzmacniającego niezwiązanego z rzeczywistym zakresem robót.

Wartość podana powyżej to punkt wyjścia, a nie ustalona wartość. Rzeczywista ilość pigmentu, jaką zakład powinien stosować w praktyce, zależy od wyników prób z użyciem własnego cementu, piasku, kruszywa i domieszek, ponieważ barwa podstawowa cementu ma największy wpływ na ilość pigmentu potrzebną do uzyskania określonej głębokości koloru. Górny zakres przedziału nie oznacza również wolnej pojemności: przekroczenie zalecanej dawki pigmentu zwykle prowadzi do obniżenia wytrzymałości mechanicznej mieszanki, dlatego zbyt jasna powierzchnia jest zazwyczaj korygowana przez zmianę klasy cementu lub ponowne sprawdzenie jakości cementu i piasku, a nie przez dodanie większej ilości pigmentu.

Zastosowania

• Blokowiska segmentowe i kostka brukowa z blokami wzajemnie się blokującymi — powierzchnia całkowicie zabarwiona przy niezabarwionej warstwie podstawowej; czerwonobrązowy i terakotowy są typowymi odcieniami stosowanymi dla tej klasy.
• Krawężniki, obrzeża i elementy kanałowe — ta sama logika dawkowania, przy czym zabarwiona powierzchnia pozostaje narażona na działanie ruchu drogowego i warunków atmosferycznych.
• Płyty do tarasów, podjazdów i ścieżek pieszych — instalacje, w których jednolity kolor powierzchni na dużym obszarze ma większe znaczenie niż maksymalna głębokość barwy.
• Kamienie brukowe i elementy typu sett — mniejsze elementy o stosunkowo dużej powierzchni spoin, gdzie wypełnione piaskiem spoiny same wnoszą wkład w postrzeganą barwę.
• Architektoniczne prefabrykaty z czerwoną powierzchnią — elewacje i panele okładzinowe, w których barwiona warstwa stanowi widoczną wykończeniową powierzchnię.

Warto podać dwie granice dla tego zestawu zastosowań. Po pierwsze pigment nie może samodzielnie określać głębokości barwy: podstawowy odcień cementu i piasku ustala osiągalny zakres barwny, a ciemny piasek bogaty w żelazo przesuwa odcień utwardzonego materiału niezależnie od zastosowanej klasy pigmentu. Po drugie na czerwonej powierzchni biały nalot powierzchniowy (eflorescencja) jest odbierany jako wada barwna, nawet jeśli pigment działał prawidłowo; zapobieganie temu należy więc zapewnić poprzez odpowiednią proporcję woda–cement, zagęszczanie oraz reżim dojrzewania, a nie przez zastąpienie pigmentu.

Specyfikacje produktu i informacje dostawcze

Najczęściej zadawane pytania

Czy powinienem określić barwnik Red 130 czy Red 190 do bloków brukowych? Decyzję należy podjąć na podstawie docelowego koloru, a nie ceny za kilogram. Stopień typu 130 jest zwykle punktem wyjścia dla odcieni czerwonych stosowanych w cegle, terakocie i ceramice – znajduje się on w środkowym zakresie sekwencji odcieni; stopień typu 190 jest zwykle punktem wyjścia, gdy docelowym kolorem jest głębszy, bardziej niebieskawy i nasyceniejszy odcień czerwieni. Oba te stopnie różnią się nie tylko intensywnością, ale także odcieniem, więc bezpośrednia zamiana zmienia zarówno odcień, jak i głębokość koloru. W przypadku projektów wykorzystujących jasne lub lekko zabarwione na biało mieszanki oba te odcienie są najbardziej wyraźnie rozróżnialne.

Ile czerwonego pigmentu 130 wchodzi do jednego metra sześciennego mieszanki na warstwę czołową kostki brukowej? Przyjmując powszechnie podawaną zawartość pigmentu od 2% do 5% wagowych w stosunku do cementu, mieszanka na warstwę czołową zawierająca 350 kg cementu na metr sześcienny wymaga około 7,0–17,5 kg pigmentu na metr sześcienny tej mieszanki, a mieszanka zawierająca 400 kg cementu na metr sześcienny – około 8,0–20,0 kg. Ostateczna dawka musi zostać ustalona w oparciu o próbę przeprowadzoną z użyciem własnego cementu, piasku i dodatków, ponieważ barwa podstawowa cementu ma największy wpływ na ilość pigmentu potrzebną do uzyskania określonej głębokości koloru.

Czy kolor wyblaknie na zewnątrz? Pigmenty tlenku żelaza są nieorganiczne i charakteryzują się odpornością na działanie światła oraz warunków atmosferycznych, a nie wyblakaniem pod wpływem ekspozycji, dlatego są domyślnym barwnikiem do betonu barwionego w masie. Te dwie właściwości należą do parametrów objętych harmonogramem badań zgodnie ze standardem ASTM C979 / C979M-16 dla barwników przeznaczonych do betonu barwionego w masie. To, co zmienia wygląd powierzchni chodnika w czasie, zwykle nie jest barwnik: jest to zużycie powierzchni, osadzanie się brudu, utrata piasku z szwów oraz ewentualne wykwity eflorescencji na powierzchni.

Czy barwnik obniża wytrzymałość kostki brukowej? Pigment dodany do mieszanki stanowi dodatkowe suche substancje stałe zamiast części matrycy cementowej, a przekroczenie zwykle stosowanego zakresu dawki zazwyczaj wiąże się ze zmniejszeniem wytrzymałości mechanicznej. W powszechnie podawanym zakresie od 2% do 5% praktycznym wnioskiem jest to, że głębokość barwy należy osiągać poprzez dobór odpowiedniej klasy pigmentu lub dostosowanie podstawy cementowo-piaskowej, a nie przez zwiększanie dawki poza ten zakres. Samą wytrzymałość należy potwierdzić w ramach własnego projektu mieszanki oraz przyjętego trybu dojrzewania.

Co muszę dostarczyć w celu dopasowania koloru? Prześlij rzeczywisty cement i piasek, których używasz, wzorzec docelowy koloru w postaci próbki wzorcowej lub utwardzonej jednostki odniesienia oraz stosowaną dawkę pigmentu lub pożądaną głębokość barwy. Ponieważ kolor utwardzonego materiału zależy od pigmentu oraz odcienia podstawy cementowej, koloru kruszywa, zawartości wody oraz trybu zagęszczania i dojrzewania, podanie klasy pigmentu bez tych danych ma charakter szacunkowy, a nie dokładnego dopasowania.

Powiązane materiały

Tabela wskaźników dodawania powyżej oraz pełny trzystopniowy protokół weryfikacji zostały szczegółowo opisane w naszym artykule Dawkowanie pigmentu tlenku żelaza do betonu: przewodnik w kg na m3 dla producentów betonu gotowego i prefabrykatów , opublikowanym w sekcji Wiadomości na tej stronie. Uzasadnienie związane z osią odcieni, które rozróżnia klasę 130 od klasy 190, omówiono w Tlenek żelaza czerwony 130 kontra 190: który stopień określić i dlaczego , a udokumentowany przykład dopasowania klas w zakładzie produkującym płytki betonowe przedstawiono w naszym badaniu przypadku Tlenek żelaza czerwony 190 dla producenta płytek betonowych do posadzek w Pakistanie .

Kontakt

Czerwień tlenkowa 130 do prefabrykowanych kostki brukowej jest dostarczana przez Hebei Tianhuibao Technology Co., Ltd., firmę produkującą barwniki tlenkowe od 26 lat, o rocznej zdolności produkcyjnej wynoszącej 50 000 ton i obsługującą klientów w ponad 150 krajach i regionach. Seria czerwonych barwników obejmuje gatunki 110, 130 i 190 oraz wersje nanometryczne i nadmiernie drobnoziarniste, łatwe do rozpraszania w gumie, odporno na kwasy i zasady, przeznaczone do kontaktu z żywnością oraz dopasowywane bezpośrednio w fabryce pod kolor zamówienia. Posiadane certyfikaty obejmują REACH, RoHS, CE i ISO, a także IATA DGR dla przewozów lotniczych oraz Kod IMDG dla przewozów morskich. Minimalna ilość zamówienia wynosi 1 tonę metryczną w workach wiklinowych po 25 kg, dostępnych ze stanu magazynowego; próbki o niewielkiej objętości są dostarczane osobno do celów testowych i nie wliczane do minimalnej ilości zamówienia. Towary ze stanu magazynowego są wysyłane w ciągu 3–5 dni roboczych, a towary niestandardowe – w ciągu 7–15 dni roboczych. Kontrola jakości obejmuje badania surowców aż po inspekcję gotowego produktu, a dane dotyczące spójności barwy w wielu partiach są dostępne na żądanie.

Jeśli określasz tlenek żelaza czerwony 130 do linii bloków brukowych, prześlij nam dane dotyczące Twojego cementu i piasku, docelowy kolor oraz stawkę dodatku, z którą pracujesz. Przekażemy Ci kartę techniczną, certyfikat analizy partii oraz próbkę próbna, abyś mógł sprawdzić ten stopień w swojej własnej mieszance powierzchniowej przed wprowadzeniem go do produkcji. Kontakt: [email protected] / +86-13400211655.