Χρωματιστό κονίαμα και επίστρωση: Γιατί το ίδιο χρωστικό εμφανίζεται διαφορετικά σε έναν τοίχο

Μία χρωματιστή επίστρωση που εγκρίθηκε σε ένα δοχείο αλλά εμφανίζεται λάθος στον τοίχο είναι μία από τις πιο συνηθισμένες παράπονα στη βιομηχανία πιγμέντων· και σχεδόν ποτέ δεν οφείλεται σε ελάττωμα του πιγμέντου. Η κονία και η επίστρωση είναι υλικά λεπτής επίστρωσης που εφαρμόζονται σε απορροφητικό υπόβαθρο, και και οι δύο αυτές προϋποθέσεις μεταβάλλουν το χρώμα περισσότερο απ’ ό,τι μία αλλαγή στην ποιότητα του πιγμέντου. Το ίδιο πιγμέντο οχρού που παράγει ένα καθαρό απόχρωση καφέ-κιτρινωπού σε ένα καλούπι μπορεί να στεγνώσει σε μία ανοιχτή, ασβεστώδη εκδοχή του στον τοίχο, ή σε μία ανομοιόμορφη, χωρίς να υπάρχει κανένα πρόβλημα με τη σακούλα από την οποία προήλθε.

Η πρακτική απάντηση είναι σύντομη: καθορίστε το χρωστικό ως προς το βάρος του συνδετικού μέσου, όχι ως προς το συνολικό μείγμα, σταθεροποιήστε το συνδετικό μέσο προτού σταθεροποιήσετε το χρώμα και εγκρίνετε το χρωματικό τόνο σε δοκιμαστικό πάνελ πάνω στο πραγματικό υπόστρωμα, με την πραγματική διαδικασία σκλήρυνσης. Όλα τα παρακάτω εξηγούν γιατί καθένα από αυτά τα τρία σημεία καθορίζει το τελικό αποτέλεσμα.

Γιατί ένας τοίχος δεν είναι απλώς μια μεγαλύτερη εκδοχή ενός καλουπωμένου δείγματος

Τρεις διαφορές διαχωρίζουν το κονίαμα και το επίχρισμα από το σκυρόδεμα, και καθεμία από αυτές επηρεάζει το χρώμα.

Η τομή είναι λεπτή. Το επίχρισμα εφαρμόζεται σε χιλιοστά, όχι σε εκατοντάδες χιλιοστά. Υπάρχει πολύ λιγότερο υλικό μεταξύ της επιφάνειας και του φόντου, οπότε αυτό που βρίσκεται πίσω από το επίχρισμα — το μπλοκ, το τούβλο, το παλιό υπόστρωμα — έχει πολύ συντομότερη απόσταση για να επηρεάσει αυτό που βλέπει το μάτι. Ένα σκούρο υπόστρωμα κάτω από ένα λεπτό κρεμ-χρωματιστό επίχρισμα μειώνει τον τελικό τόνο· το ίδιο μείγμα πάνω σε φωτεινό υπόστρωμα εμφανίζεται πιο φωτεινό.

Το ποσοστό του συνδετικού μέσου είναι υψηλό. Το κονίαμα και το επίχρισμα περιέχουν πολύ υψηλότερη αναλογία συνδετικού υλικού σε σχέση με το αδρανές υλικό από ό,τι το δομικό σκυρόδεμα, επειδή η εργασιμότητα και η πρόσφυση το απαιτούν. Το χρωστικό διασπείρεται στο συνδετικό υλικό, οπότε το ίδιο το χρώμα του συνδετικού υλικού αποτελεί μεγαλύτερο μέρος του τελικού τόνου. Αν αλλάξετε από γκρι τσιμέντο σε ελαφρύτερο τσιμέντο, ή από τσιμέντο σε μείγμα πλούσιο σε ασβέστη, το χρώμα μεταβάλλεται παρόλο που η ποσότητα του χρωστικού παραμένει η ίδια.

Το νερό εξέρχεται από μία επιφάνεια. Το επίχρισμα στεγνώνει κυρίως μέσω εξάτμισης από την εκτεθειμένη επιφάνεια και μέσω αναρρόφησης στο υπόβαθρο. Και οι δύο διαδικασίες μεταφέρουν διαλυτά υλικά προς την επιφάνεια και καταλήγουν σε μία πιο πυκνή επιφάνεια, η οποία είναι συνήθως φωτεινότερη από το εσωτερικό του υλικού. Αυτή είναι μία φυσική διαδικασία, όχι ιδιότητα του χρωστικού, και αποτελεί την αιτία της πλειονότητας των αναφορών «το χρώμα εξασθένισε» σε επιχρισμένες πρόσοψες.

Η επιλογή του συνδετικού υλικού επηρεάζει περισσότερο το χρώμα από την ποιότητα του χρωστικού.

Αυτή είναι η απόφαση που λαμβάνεται πρώτη και επανεξετάζεται τελευταία, ενώ θα έπρεπε να είναι το αντίθετο.

Μια επίστρωση βασισμένη σε τσιμέντο και μια επίστρωση βασισμένη σε ασβέστη, με ονομαστικά το ίδιο χρώμα, δεν είναι το ίδιο χρώμα και δεν γηράσκουν με τον ίδιο τρόπο. Οι μείξεις πλούσιες σε τσιμέντο είναι πυκνότερες, λιγότερο διαπερατές στον ατμό και συνήθως σκοτεινότερες και πιο ομοιόμορφες ως προς τον τόνο. Οι μείξεις πλούσιες σε ασβέστη είναι πιο διαπερατές, πιο ανεκτικές στις κινήσεις και τείνουν να στεγνώνουν σε μια πιο μαλακή, φωτεινότερη και πιο μεταβλητή επιφάνεια — η μεταβλητότητα αυτή αποτελεί μέρος αυτού που οι άνθρωποι προτιμούν σε αυτές, καθώς και τον λόγο για τον οποίο ένας πελάτης που ενέκρινε ένα επίπεδο δείγμα εκπλήσσεται από τον τοίχο.

Εάν η σχεδιαστική πρόθεση είναι μια ιστορική ή λαϊκή εμφάνιση, ο συνδετικός παράγοντας είναι συνήθως ο ασβέστης και η προσδοκία ως προς το χρώμα πρέπει να καθοριστεί σε μια επιφάνεια ασβέστη, όχι σε μια επιφάνεια τσιμέντου που έχει χρωματιστεί για να ταιριάζει. Η προσπάθεια να επιτευχθεί η εμφάνιση ασβέστη με μίγμα τσιμέντου προσθέτοντας περισσότερο χρωστικό δεν λειτουργεί: το χρωστικό βαθύνει τον τόνο, αλλά η επιφάνεια παραμένει οπτικά τσιμέντο, επειδή η διαφορά που αντιλαμβάνεται το μάτι αφορά την υφή και τη σκέδαση του φωτός, όχι τη χρωματική ένταση.

Απορρέουν δύο πρακτικές συνέπειες. Πρώτον, παγώστε το σύστημα δεσμώδους πριν από την έγκριση του χρώματος , επειδή μια μεταγενέστερη αλλαγή του δεσμώδους ακυρώνει την έγκριση του χρώματος. Δεύτερον, καταγράψτε το δεσμώδες στην προδιαγραφή μαζί με το χρωστικό , ώστε μια επανα-απόδοση σε τρία χρόνια να μην αλλάζει σιωπηρά το σύστημα.

Πού πηγαίνει το νερό και γιατί μεταβάλλεται ο τόνος

Η απόδοση χάνει νερό σε δύο κατευθύνσεις ταυτόχρονα, και οι δύο κατευθύνσεις επηρεάζουν την επιφάνεια διαφορετικά.

Η αναρρόφηση στο υπόβαθρο τραβά το νερό προς τα μέσα γρήγορα, ιδιαίτερα σε ένα στεγνό, διαπερατό τούβλο. Η εξάτμιση λειτουργεί στην εκτεθειμένη επιφάνεια. Ένα υπόβαθρο με υψηλή και ανομοιόμορφη αναρρόφηση — παλιό τούβλο, επισκευασμένο κονίαμα με ανομοιόμορφες περιοχές, ένα υπόστρωμα που είχε υγρανθεί ανομοιόμορφα — προκαλεί ανομοιόμορφη στέγνωση, και η ανομοιόμορφη στέγνωση προκαλεί ανομοιόμορφο τόνο. Αυτός είναι ο μηχανισμός που βρίσκεται πίσω από την ανομοιόμορφη απόδοση που φωτογραφίζεται και αποστέλλεται στον προμηθευτή χρωστικών.

Υπάρχει ένα δεύτερο φαινόμενο που επηρεάζει τους σκοτεινότερους και μεσαίους τόνους: καθώς το νερό μετακινείται προς την επιφάνεια και εξατμίζεται, μεταφέρει μαζί του διαλυτά άλατα. Όταν αυτά τα άλατα κρυσταλλώνονται στην επιφάνεια ή λίγο κάτω από αυτήν, διασκορπίζουν το φως και το τοίχωμα εμφανίζεται ανοιχτότερο και πιο γκρίζο από ό,τι προβλεπόταν. Αυτό ονομάζεται αναφλοίσκηση (efflorescence), και η μηχανισμός της καθώς και ο έλεγχός της περιγράφονται ξεχωριστά στο Εκφύσηση σε έγχρωμο σκυρόδεμα — η χημεία δεν αλλάζει επειδή το υλικό είναι επίστρωση (render) αντί για πλάκα (slab), αλλά η λεπτή τομή το καθιστά πιο ορατό και ταχύτερο στην εμφάνισή του.

Για τον έλεγχο του χρώματος, το επόμενο βήμα είναι απλό αλλά αποτελεσματικό: υγράνετε ομοιόμορφα το υπόβαθρο πριν από την εφαρμογή, διατηρείτε σταθερή την περιεκτικότητα σε νερό του μείγματος μεταξύ διαφορετικών παρτίδων, προστατεύετε τη φρέσκια επίστρωση από υπερβολικά γρήγορη στέγνωση λόγω ηλίου ή ανέμου, και αξιολογείτε το χρώμα όταν το τοίχωμα είναι στεγνό, όχι κατά τη διάρκεια της σκλήρυνσης. Η σύγκριση ενός υγρού τοιχώματος με ένα στεγνό, εγκεκριμένο δείγμα είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος απόρριψης μιας δουλειάς που έχει εκτελεστεί σωστά.

Τι πρέπει να περιλαμβάνεται στην προδιαγραφή

Η προδιαγραφή για ένα χρωματιστό επίχρισμα μπορεί να αποτελείται από μία σελίδα, και πρέπει να είναι έτσι, διότι κάθε ρήτρα της θα εξεταστεί όταν προκύψει κάποιο πρόβλημα.

Η γραμμή δόσης αξίζει μια δεύτερη ματιά, επειδή είναι εκεί που οι προδιαγραφές συνήθως παρουσιάζουν τα περισσότερα λάθη. Ένας αριθμός που αναφέρεται ως ποσοστό του συνολικού ξηρού μίγματος δεν είναι μεταφέρσιμος μεταξύ διαφορετικών μιγμάτων: αν αλλάξει ο λόγος συνδετικού προς άμμο, ο ίδιος αριθμός παρέχει διαφορετική ποσότητα χρωστικής ανά μονάδα συνδετικού, η οποία είναι η ποσότητα που ελέγχει πραγματικά το βάθος του χρώματος. Η καθιέρωση ενός σταθερού βάσης εξαλείφει ολόκληρη μια κατηγορία διαφωνιών πριν ακόμη αρχίσουν. Εάν η δόση για μια συγκεκριμένη βαθμίδα είναι αμφισβητήσιμη, Δόση Οξειδίου του Σιδήρου για Σκυρόδεμα λειτουργεί μέσω της αριθμητικής υπολογισμού της δόσης σε σχέση με τα δικά σας υλικά, και η ίδια λογική εφαρμόζεται εδώ με τον δεσμώδη ως αναφορά.

Οι αποτυχίες που αποδίδονται στο χρωστικό

Οι περισσότερες παράπονα για το χρώμα του επιχρίσματος ανάγονται σε μια σύντομη λίστα, και μόνο μία καταχώριση σε αυτήν αφορά πρόβλημα χρωστικού.

Το μοτίβο είναι συνεκτικό: πέντε από τα έξι είναι διαδικαστικά, ενώ το έκτο είναι μετρήσιμο. Αυτό αποτελεί το πρακτικό επιχείρημα υπέρ της καταγραφής της μέτρησης εγγράφως — καθορισμός μιας ανοχής ΔE που μπορείτε να επιβάλλετε περιγράφει πώς να την καταγράψετε έτσι ώστε μια μεταγενέστερη παρτίδα να μπορεί να εγκριθεί ή να απορριφθεί βάσει ενός αριθμού και όχι βάσει υποκειμενικής κρίσης.

Μία ακόμη αποτυχία αξίζει ξεχωριστή αναφορά, επειδή αφορά ειδικά τις αποχρώσεις ochre και buff. Τα κίτρινα οξείδια σιδήρου είναι τα κύρια χρωστικά για επικαλύψεις κρέμα, buff και ochre, και είναι αρκετά ισχυρά ώστε μικρά σφάλματα δοσολογίας να εμφανίζονται ως ορατές διαβαθμίσεις τόνου. Προσφέρονται επίσης σε βαθμίδες με διαφορετική ισχύ χρωματισμού, οπότε η αντικατάσταση μιας βαθμίδας με άλλη στην ίδια ονομαστική δόση παράγει διαφορετικό βάθος. Ζητήστε τη βαθμίδα με το όνομά της — το Σειρά Κίτρινου Οξειδίου Σιδήρου καλύπτει τις βαθμίδες 313 και 920 και τις συνήθεις εφαρμογές τους — και διατηρήστε την ίδια βαθμίδα σε όλη τη διάρκεια του έργου.

Εκτέλεση δοκιμής απόδοσης που επιλύει πραγματικά το ζήτημα

Μια δοκιμή σε δοχείο δεν αποδεικνύει τίποτα για τον τοίχο. Η δοκιμή πρέπει να αναπαράγει τα δύο πράγματα που καθορίζουν το αποτέλεσμα: το υπόστρωμα και την απόξηρανση.

1. Κατασκευάστε την πλάκα στο πραγματικό υπόστρωμα. Το ίδιο τούβλο, μπλοκ ή υπόστρωμα όπως στο έργο, προετοιμασμένο με τον ίδιο τρόπο. Μια πλάκα που χύνεται σε πλαστικό φύλλο μετράει διαφορετικό υλικό από αυτό που θα χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή.
2. Χρησιμοποιήστε το μείγμα παραγωγής, με την ίδια συνοχή που έχει στην παραγωγή. Ίδιος συνδετικός οργανισμός, ίδια άμμος, ίδια ανάγκη νερού. Αν η κατασκευαστική ομάδα προσθέτει νερό για βελτίωση της εργασιμότητας, η δοκιμή πρέπει να περιλαμβάνει και αυτό.
3. Εφαρμόστε με το πάχος παραγωγής, σε αριθμό επιστρώσεων που αντιστοιχεί στην παραγωγή. Ένα μονό παχύ στρώμα αποξηραίνεται διαφορετικά από δύο λεπτά στρώματα και εμφανίζεται διαφορετικά.
4. Αναπαράγετε το περιβάλλον στερέωσης. Αν το έργο θα βρίσκεται στον ήλιο και τον άνεμο, στερεώστε την πλάκα στον ήλιο και τον άνεμο. Αν θα καλύπτεται, καλύψτε την.
5. Αξιολογήστε το στεγνό υλικό, σε συμφωνημένο φωτισμό, σε σύγκριση με ένα δείγμα που έχει διατηρηθεί. Το υγρό επίχρισμα εμφανίζεται πάντα σκοτεινότερο. Καταγράψτε τη μέτρηση, όχι την εντύπωση.
6. Διατηρήστε ένα δείγμα ως πρότυπο για το συγκεκριμένο έργο. και ένα δεύτερο στο γραφείο. Ένα σφραγισμένο και ημερολογημένο δείγμα αποτελεί το μοναδικό αντικείμενο που επιβιώνει μετά από αλλαγή προσωπικού στην τοποθεσία.

Με αυτόν τον τρόπο, η δοκιμή απαντά στην πραγματική ερώτηση του πελάτη — πώς θα φαίνεται αυτός ο τοίχος — και όχι στο ερώτημα ποιο χρώμα έχει το χρωστικό σε μια σακούλα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗ

Η Hebei Tianhuibao Technology Co., Ltd. κατασκευάζει χρωστικές οξειδίων σιδήρου εδώ και 26 χρόνια, με ετήσια δυναμικότητα παραγωγής 50.000 τόνων, εξυπηρετώντας πελάτες σε περισσότερες από 150 χώρες και περιοχές. Η γκάμα περιλαμβάνει τα Σειρά Κίτρινου Οξειδίου Σιδήρου , το Σειρά Κόκκινου Οξειδίου Σιδήρου , το μΑΥΡΟ και σειρές καφέ χρωμάτων, καθώς και σύνθετα πράσινα και μπλε χρωστικά, σε μορφή σκόνης, κόκκων και εύκολα διασπερμένων μορφών, με απευθείας από το εργοστάσιο ταίριασμα χρωμάτων και ρύθμιση μεγέθους σωματιδίων μέσω Προσαρμοσμένες Υπηρεσίες . Τα πιστοποιητικά που κατέχει περιλαμβάνουν REACH, RoHS, CE και ISO. Η ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας είναι 1 μετρικός τόνος, συσκευασμένος σε σακούλες των 25 kg από απόθεμα· τα προσαρμοσμένα αντικείμενα παράγονται σε κύκλο 7–15 ημερών. Τα δεδομένα χρώματος, μετρημένα σε σχέση με ένα διατηρούμενο πρότυπο, είναι διαθέσιμα με το λότο.

Εάν καθορίζετε ένα χρωματισμένο επίχρισμα, στείλτε μας το σύστημα δεσμώδους, το υπόστρωμα και το επιθυμητό χρώμα. Θα σας επιστρέψουμε την κατηγορία, τη βάση δόσης για το μείγμα σας και ένα δείγμα για δοκιμή στον δικό σας τοίχο. Επικοινωνήστε: [email protected] / +86-13400211655.