In korte bewoordingen: Een plaveiselsteen hoeft niet over de gehele dikte rood te zijn. De meeste gekleurde eenheden hebben een grijze kern met een dunne gekleurde bovenlaag, en het verschil in pigmentkosten is aanzienlijk. In dit artikel wordt behandeld hoe dik die laag moet zijn, waaraan deze daadwerkelijk wordt blootgesteld, waarom de dikte kan variëren binnen één pallet en welke enkele meting verstandig is om uit te voeren voordat u een levering accepteert.
Twee plaveiselstenen zien er identiek uit op de pallet. De ene is over de gehele dikte rood. De andere is alleen de eerste paar millimeter rood en daaronder grijs. De koper die het goedkeuringsplaatje heeft ondertekend, weet vaak niet welke van de twee hij heeft gekocht.
Pigment is bij verre de duurste droge grondstof in een gekleurde betonnen eenheid. Een 60 mm dikke plaveiselsteen over de gehele dikte kleuren betekent dat u voor kleur betaalt in de onderste 50 mm, waar niets ooit naar zal kijken.
Zo veel fabrieken splitsen de productie. De machine vult de mal met een basismengsel (het ongekleurde lichaam van het element), dat geen pigment bevat, en brengt vervolgens een nauwkeurig afgemeten laag gekleurd oppervlaktemengsel (de gepigmenteerde bovenlaag) aan voordat het wordt aangestampt. Tijdens trilling en uitharding binden de twee lagen tot één geheel. Snijd het met een zaag en je ziet de scheiding.
Daar is niets oneerlijks aan. Het is standaardpraktijk en staat in de tekeningen voor veel commerciële bestratingen. Het probleem ontstaat wanneer de koper uitgaat van volledig gekleurd materiaal en de fabriek van oppervlaktemengsel, terwijl niemand het woord expliciet opschrijft.
De oppervlaktelelaag is een slijtvlak. Op een oprit ondergaat deze bandenslijtage, stofdeeltjes en af en toe een gesleept voorwerp. Op een openbare voetpad ondergaat deze voetverkeer en reiniging. Op een laadplaats ondergaat deze puntlasten en staal.
Drie dingen verkorten de levensduur. Slijtage (versleten door wrijving en schurende deeltjes) verwijdert langzaam materiaal, en een laag die te dun is aangegeven, bereikt binnen enkele jaren de ondergrond. Vries-dooicycli’s aan het oppervlak kunnen kleine stukjes doen afschilferen (spalling) als het mengsel niet luchtverzegeld is (zo samengesteld dat de cementpasta na uitharding kleine luchtbelletjes behoudt). En ontijdend zout in combinatie met herhaald nat worden tast de cementpasta aan het oppervlak aan, wat precies de plek is waar de kleur zich bevindt.
Die laatste factor verdient even aandacht. Een gekleurde laag die zijn cementpasta verliest, verliest ook zijn kleur, omdat het pigment in die pasta is gebonden. Het onderliggende aggregaat is grijs, ongeacht de toegevoegde kleurstof.
De slijtvastheid van horizontale betonnen oppervlakken heeft testmethoden, en ASTM C779 is de methode die meestal in specificaties wordt genoemd. Of uw project daadwerkelijk deze test nodig heeft, is een afzonderlijke vraag. De meeste bestratingspecificaties vertrouwen in plaats daarvan op de productstandaard. EN 1338 is de Europese productstandaard voor betonnen bestratingsblokken en omvat de eisen en testmethoden; ASTM C936 behandelt massieve betonnen interlockende bestratingsunits in de VS.
Stel dat een bestratingselement 60 mm diep is en het gekleurde oppervlak 6 mm dik. Dat oppervlak vormt een tiende van het volume van het element. De pigmenthoeveelheid die normaal gesproken in het gehele lichaam zou zijn verwerkt, wordt nu alleen in die tiende toegevoegd.
Daardoor daalt de pigmentkost per vierkante meter ongeveer met die verhouding, voordat u de extra hantering, de tweede mengmachine en de silo voor het oppervlaktemengsel in rekening brengt. De besparing bedraagt niet volledig 90 procent, en elke fabriek die u een volledige besparing van 90 procent belooft, houdt haar eigen kosten niet correct bij.
Dit is de andere kant van de balans. De face-mix bevat meestal meer cement en fijnere aggregaten dan de basislaag, omdat het oppervlak er goed uit moet zien. Dat kost ook geld. Bij een kleine oplevering kan de instelkost de besparing op pigment volledig opeten, waardoor sommige fabrieken weigeren om face-mix te leveren onder een bepaalde ordergrootte.
Vraag om beide bedragen als kosten per vierkante meter, niet als kosten per ton pigment. Het bedrag per ton lijkt altijd gunstig, maar zegt niets over de werkelijke kosten.
| Waar u mee vergelijkt | Face-mix-eenheid | Full-body-eenheid |
|---|---|---|
| Pigmentverbruik | Alleen de slijtlaag is gekleurd | Elke millimeter is gekleurd |
| Kosten per vierkante meter | Lager bij grote opleveringen, bijna gelijk bij kleine opleveringen | Vlak, geen tweede installatie |
| Chip en reparatie | Een diepe chip onthult de grijze onderlaag | De chip behoudt dezelfde kleur |
| Gesneden randen | De gesneden vlakte toont een lijn | De gesneden vlakte is uniform |
| Kleur na zwaar gebruik | Bereikt de onderlaag wanneer de laag verdwenen is | Kleur blijft bestaan met diepte |
| Plantcomplexiteit | Twee mengsels, twee silo’s, strengere controle | Één mengsel, eenvoudiger partij |
| Beste keuze | Standaardverharding, paden, opritjes | Premium, zichtbare aggregaten, op maat gesneden werk |
De chipprij is de factor die kopers onderschatten. Bij een face-mix-straatstenenlegger is schade die door de laag heen gaat een grijze littekenspleet, en die kan niet overtuigend worden bijgewerkt met pigmentpasta. Als de toepassing impact ondergaat, of als de elementen ter plaatse worden gesneden voor randen en bochten, elimineert full-body een bezwaar nog voordat het ontstaat.
Onregelmatige dikte over een pallet. De face-mix wordt aangevoerd via een trechter of een band, en als de verdeeldoos niet gelijkmatig is ingesteld, loopt de laag aan één kant dikker en aan de andere kant dunner. Niemand merkt het op, omdat het bovenoppervlak er hetzelfde uitziet.
Verontreiniging aan de grenslaag. Basismengsel dat aan de malwand blijft zitten, kan mee omhoog worden getrokken in de face-laag, waardoor grijze strepen ontstaan. Op een rode eenheid zien ze eruit als vuil.
Dikteverschuiving tijdens een ploegendienst. Het mengsel aan het oppervlak in de hoper verzakt en verdicht, waardoor het geleverde volume per eenheid afneemt naarmate de hoper leger raakt. Een onderdeel dat aan het begin van de ploegendienst wordt vervaardigd, en een onderdeel dat aan het einde wordt vervaardigd, kunnen zichtbaar van elkaar verschillen.
Geen van deze verschijnselen is waarneembaar bij een kleurmeting. Een spectrofotometer op het bovenoppervlak geeft aan dat beide onderdelen overeenkomen, omdat beide oppervlakken rood zijn. Het verschil zit onder de oppervlakte.
Breek een onderdeel. Niet snijden, maar breken. Een gesneden vlak wordt vlekkerig en verbergt de laag; een breuk volgt het zwakste vlak en toont de laag duidelijk.
Meet vervolgens de dikte van de laag op vier punten rond de gebroken rand met een stalen liniaal, en noteer de vier waarden. Als ze meer dan een kleine marge van elkaar afwijken, is de verdeling ongelijkmatig, ongeacht hoe het oppervlak eruitziet.
Doe dit op eenheid van het eerste pallet en het laatste pallet van een levering, niet alleen op de eenheid die de chauffeur u overhandigt. Als u een behouden standaard heeft van de goedgekeurde proef, breek er dan ook één van en vergelijk deze. Een oppervlak dat dunner is geworden ten opzichte van het goedgekeurde monster ten opzichte van de productierun vereist een gesprek met de leverancier, en u wilt dit weten voordat de eenheden worden gelegd.
Voor de poriestructuur en de manier waarop de basis en het oppervlak aan elkaar hechten, de vergelijking tussen drooggegoten en natgegoten productie bespreekt hoe de twee processen verschillen wat betreft verdichting en waar ontlaag begint.
Vier regels doen het grootste deel van het werk.
Geef de kleurmethode woordelijk aan: volledig doorgekleurd of oppervlaktemengsel met een vermelde minimumdikte. Gebruik niet ‘doorgekleurd’ als u bedoelt dat alleen het oppervlak gekleurd is.
Geef aan waar de dikte wordt gemeten en na welke handeling: op een gebroken eenheid, op vier punten, op het eerste en laatste pallet.
Geef aan wat er gebeurt als een eenheid onder de minimumdikte blijkt te liggen. Afkeuren van het pallet, of acceptatie met een prijsaanpassing? Een minimum zonder gevolg is slechts een suggestie.
Geef de kleurverwijzing op en behoud deze. Het behouden plaatje van de proef is het enige wat u in staat stelt te bewijzen dat het oppervlak is gewijzigd. De proefprotocol stelt vast wat naast dat plaatje hoort te staan.
Als de pigmentdosering de factor is die u opnieuw moet berekenen voor een oppervlakmengsel, dan zijn de doseringcijfers voor kant-en-klaarmengsels en voorgevormde producten opgegeven per kubieke meter gekleurd materiaal; pas ze daarom toe op het volume van het oppervlak, niet op het totale volume van de eenheid.
Hebei Tianhuibao Technology Co., Ltd. produceert al 26 jaar synthetische ijzeroxidepigmenten en levert rode, gele, zwarte en bruine kwaliteiten aan betonblok- en tegelfabrieken, kant-en-klaarmengselproducenten, verf- en kunststofbedrijven. Werk aan oppervlakmengsels is meer een kwestie van dosering dan van pigmentkeuze, en ons technisch team werkt samen met uw betonmengfabriek de laagdikte en de dosering uit voordat de eerste pallet wordt gegoten. Minimale bestelhoeveelheid is 1 ton (1.000 kg).
Contact: [email protected] / +86-13400211655.
Actueel nieuws2026-10-10
2026-10-08
2026-09-17
2026-09-11
2026-09-10
2026-09-04
EN
