Demir Oksit Kırmızısı 130 ile 190: Hangi Sınıfı Belirtmeli ve Neden

Demir oksit kırmızısı 130 ve 190, neredeyse her tedarikçinin fiyat listesinde birbirlerinin yanına yer alır ve aralarındaki fark kalite farkı değildir. Her ikisi de sentetik alfa-Fe2O3’tür; her ikisi de aynı Renk Endeksi referansını — Pigment Kırmızısı 101 (CI 77491) — ve aynı CAS numarasını, yani 1309-37-1’i taşır. Değişen şey, her sınıfın ton dizisinde hangi konumda olduğu ve kilogram başına ne kadar renk verdiğidür. Yanlış olanı belirtirseniz bu hata teslimat notunda görünmez. Üç gün sonra sertleşmenin ardından levhada, onaylı örneklerin yanında görünür.

Bu makale, sınıf numaralarının ne anlama geldiğini, iki sınıfı birbirinden ayıran parametreleri ve seçiminizi kendi malzemelerinizle nasıl doğrulayacağınızı açıklar.

130 ve 190 rakamlarının aslında neyi ifade ettiği

Bunlar tedarikçi ve ticari kısaltma , uluslararası bir tanımlama değil. Hiçbir ISO ya da ASTM sınıflandırması "130" veya "190" ifadelerini tanımlamaz; Renk Endeksi'ne göre her ikisi de aynı pigmenttir, Pigment Kırmızısı 101. Bu rakamlar, üreticinin kendi ürün ailesi içindeki konumunu belirten işaretçilerdir; bu nedenle bir fabrikadan gelen "190" ile başka bir fabrikadan gelen "190" birbirinden farklı olabilir ve bu yüzden sınıf numaraları, yeni bir analiz sertifikası alınmadan tedarikçiler arasında aktarılmamalıdır.

Bir ürün ailesi içinde bu rakamlar, ton ekseni üzerindeki bir konumu gösterir. Sentetik demir oksit kırmızısı için yaygın olarak bildirilen sektör sıralamasında, 110, 130 ve 190 sınıfları sarımsı kırmızıdan maviye çalan kırmızıya doğru ilerler; 130 orta konumdadır. "110" sıcak ve turuncu-kahverengi tonlara eğilimlidir, "190" daha derin ve mavi tonludur, "130" ise genel amaçlı, orta tonlu bir sınıftır.

Bu aralıklardır 130-tipi ve 190-tipi kaliteler için yayımlanan teknik veri sayfalarında yaygın olarak bildirilir — bir tedarikçi ürününün spesifikasyonu değil, satın aldığınız parti için alınacak bir satın alma kriteridir. Her zaman satın aldığınız partinin gerçek analiz sertifikasını okuyun.

Rengi belirleyen üç parametre

Fe2O3 içeriği, yoğunluğun tavanını belirler. Demir oksit kırmızısı, bir boyar madde değil; ışığı saçılan ve soğuran bir parçacık türüdür. Daha yüksek demir oksit içeriği, rengi seyrelten inert maddenin daha az olması anlamına gelir; bu nedenle aynı ilave oranında daha derin masstone rengi elde edilir — bu yüzden doygun, derin kırmızılar için genellikle başlangıç noktası 190-tipi kalitelerdir, toprak kırmızısı (terakota) değil.

Parçacık boyutu dağılımı, tonu belirler. Sentetik alfa-Fe2O3’te ton, birincil parçacık boyutuyla değişir: yaygın olarak bildirilen davranış, daha ince parçacıkların daha sıcak ve daha sarı, daha büyük parçacıkların ise daha derin ve daha mavi görünmesidir. Bu nedenle 130 ve 190 numaralı sınıflar, iki farklı yoğunlukta aynı renk değil; aynı zamanda yoğunlukları da farklı olan iki ayrı tondur. 130 yerine doğrudan takılabilen bir 190 kullanıldığında önce ton kayar, sonra yoğunluk değişir.

Renk başına maliyeti belirleyen, yalnızca Fe2O3 içeriği değil; renk verme gücüdür. Renk verme gücü, parçacık boyutu dağılımına ve pigmentin karıştırıcıda ne kadar tam olarak aglomerasyonunu bozduğuna bağlıdır. Aynı beyan edilen Fe2O3 içeriğine sahip iki sınıf, aynı yoğunluğa ulaşmak için görsel olarak farklı ilave oranlarına ihtiyaç duyabilir; bu yüzden kilogram başına fiyat üzerinden satın alım yanlış rakamları karşılaştırır. Kullanışlı karşılaştırma, teslim edilen renk birimi başına fiyattır ve bunun için bir deneme gereklidir.

Arasından seçim yaparken: aslında ne karar verir

Gerçek malzemeler üzerinde, gerçek masstone (tam renk) üzerinden geriye doğru çalışın. Yararlı soru, "hangi sınıf daha iyi" değil, "hedef renk bu çimentoda ve bu kumda nasıl görünür"dür. İki sınıf, açık karışımlarda ve azaltılmış (beyaz tonlu) tonlarda en belirgin şekilde ayrılır; derin masstone'lar üzerinde gri çimentoda ise en az belirgin şekilde ayrılır — bu durum, bir projenin bir elemanı için beyaz çimento, diğer elemanı içinse gri çimento kullanılması halinde önem kazanır.

Çalışma kuralı olarak:

• Sıcak orta tonlar — kiremit rengi, tuğla, çömlek kırmızıları. 130 tipi sınıf genellikle başlangıç noktası olarak kullanılır: ton bandının ortasında yer alır, tahmin edilebilir dağılım gösterir ve çoğu mimari hedef, orta düzeyde bir ilave oranı ile sağlanır.
• Derin, daha soğuk ve doygun kırmızılar. 190 tipi sınıf genellikle başlangıç noktası olarak kullanılır çünkü daha mavi ton ve daha yüksek demir içeriği, belirli bir derinlik için daha az toz gerektirir.
• Boyalar ve plastikler, pigmentin rengi oluşturduğu uygulamalar. Karar verici parametreler burada renklendirme gücü, yağ emiciliği ve belirli bağlayıcı altında dağılımdır. Renkli sistemler için yüksek güçte bir 130 tipi sınıf genellikle daha ekonomik seçenektir; tam ton ürün istendiğinde ise 190 tipi sınıf tercih edilir.
• Pigment sarı, siyah veya kahverengi oksit ile karıştırıldığında. Daha mavi bir kırmızı, sarı oksitle karıştırıldığında aynı oranlarda daha sıcak bir kırmızıdan elde edilene göre daha mat bir ara ton verir. Önce kırmızı sınıfını sabitleyin, ardından karışımı oluşturun.

Beton içinde dozaj: sınıf seçiminin ne ifade ettiği

Entegre renklendirilmiş beton için ilave oranları genellikle çimentonun kütlece %1 ila %10'u olarak bildirilir , bunların çoğu yaklaşık %5–8 aralığında yoğun renkli karışımlara denk gelir. Üst sınır rastgele değildir — bu sınırın aşılması genellikle ürünün mekanik dayanımını azalttığı bildirilmiştir; dolayısıyla "renk yeterince derin değil" sorusunun yanıtı normalde daha fazla toz ilave etmek değil, sınıfı değiştirmek ya da çimento ve kumu yeniden değerlendirmektir.

Bu aralık, sınıf kararının kendini amorti ettiği noktadır. Örneğin, 130 tipi bir sınıfın bandın üst sınırına yakın bir ilave oranı gerektirmesi halinde, 190 tipi bir sınıf aynı hedefe bandın orta kısmında ulaşabiliyorsa, daha mavi tonlu sınıf, kilogram başına daha yüksek bir fiyata sahip olsa bile renk birimi başına daha düşük maliyetle gelir.

Hacim üretmeye başlamadan önce seçiminizi doğrulayın

Entegre renklendirilmiş beton için referans noktası şudur: ASTM C979 / C979M-16, Entegre Renklendirilmiş Beton İçin Pigmentler İçin Standart Özellikler bu standart, bir pigmentin değerlendirildiği test setini tanımlar: suyla ıslanabilirlik, alkali direnci, sülfat yüzdesi, suda çözünürlük, atmosferik kuruma stabilitesi, ışık direnci, beton üzerindeki etkiler (karışım hazırlanması, üretim ve kurutma, priz süresi, hava içeriği, basınç dayanımı) ve sevkiyattaki renk uyumu.

İki pratik not. Birincisi, "sevkiyattaki renk uyumu" toplu tutarlılığı bir vaat değil, ölçülebilir bir gereksinim haline getirir — tedarikçinizin kendi standartlarına karşı toplu olarak elinde tuttuğu ΔE değerlerini isteyin. İkincisi, spesifikasyon açıkça şunları kapsamaz düşük veya yüksek basınçlı buharla hızlandırılmış sertleştirme altında pigment kararlılığı; eğer tesisinizde buharla sertleştirme yapılıyorsa, bu boşluk kendi sertleştirme döngünüzde bir denemeyle kapatılmalıdır.

Pratik bir doğrulama sırası:

1. Sertifika incelemesi. Fe2O3 içeriği, renklendirme gücü, yağ emiciliği, 320 mesh üzerinde arta kalan kalıntı, su ile çözünebilir içerik, 105 °C’de uçucu içerik, pH ve standarta göre ΔE — belirli parti için, genel bir teknik veri sayfası değil.
2. Üç noktalı laboratuvar denemesi. Hedef eklenme oranında ve bunun yaklaşık %20 altındaki ile %20 üstündeki iki ek noktada kendi çimento, kum, agrega ve katkı maddelerinizi kullanarak betonunuzu dökün. Dış iki nokta, karışımın dozaj hatasına ne kadar duyarlı olduğunu ölçer.
3. 7 ve 28 günde sertleşmiş değerlendirme. Renk, kalıptan çıkarma anında değil, kür sonrası değerlendirilmelidir; beton kururken renk değişimine devam eder.
4. Korumalı referans örneği. Üretim örneklerinin tamamının çekildiği aynı aydınlatma koşullarında fotoğraflanmış, belirlenmiş depolama koşullarında saklanan bir fiziksel standart örneği muhafaza edin. "Yanlış renk" tartışmalarının çoğu, pigmentten ziyade referans örneğiyle ilgilidir.

Her iki sınıfın da düzeltmeyeceği şey

Sınıf seçimi, nihai renk üzerinde etkili olan değişkenlerden biridir ancak birçok projede en büyük etkiye sahip değişken değildir.

The çimento ve kumun temel rengi herhangi bir kırmızı pigmentin o karışımda ulaşabileceği renk aralığını belirler; daha koyu, demir açısından zengin bir kum, sınıf ne olursa olsun kür sonrası tonu değiştirir. Su-çimento oranı yüzey yoğunluğunu ve renk derinliğini değiştirir; yüksek oran, yüzeyde gözeneklilik ve efloresans riskini artırır; kırmızı bir yüzey üzerinde beyaz bir tabaka oluşması, pigmentin doğru olmasına rağmen renk kusuru olarak algılanır. Sıkıştırma ve kür pigment açısından zengin yüzey katmanının teslimata kadar ne kadarının korunduğunu belirler. Ve dağılım pigmentin matris içinde her yerde eşit şekilde yayılıp yayılmadığına karar verir — aglomere kalan pigment, lokal kümeler halinde kalır ve bu durum ton değişimi ve partiler arası renk farklılıkları olarak görünür.

Bu son nokta, sınıf seçiminin telafi edemeyeceği bir durumdur. 190 sınıfı bir dağılım sorununu gidermez ve 130 sınıfı, çimentosu çok az olan bir karışımın tonunu derinleştirmek için kullanılamaz.

Sınıfın belirsizliğe yer bırakmayacak şekilde spesifikasyonun yazılması

Sınıfı belirtin ve parametreleri ve yalnızca sınıf numarasını değil:

Demir oksit kırmızısı pigmenti, sentetik alfa-Fe2O3, CI Pigment Red 101. Fe2O3 içeriği en az %96. Renk verme gücü, tedarikçi standardına göre %98–102. Onaylı standartla karşılaştırılan renk farkı ΔE ≤ 1,0. 320 mesh üzerinde kalan artıklık en fazla %0,3. Su ile çözünebilir madde en fazla %0,3. 105 °C’de uçucu madde en fazla %1,0. Partiye özel analiz sertifikasıyla birlikte teslim edilir. Rengin onayı, kabul edilen ana örnek ile belirlenen kuruma koşulları altında yapılır.

Bu ifade, renk sonucunun bir görüşe değil, bir belgeye göre test edilebilir olmasını sağlar ve bir sınıf numarasının tedarikçiler arasında aynı şeyi ifade ettiğine dair varsayımı ortadan kaldırır — oysa bu doğru değildir.

Üretimde sınıf eşleştirme örneğine dair belgelendirilmiş bir örnek için durum çalıştamız Pakistan’da bir Beton Zemin Karosu Üreticisi için Demir Oksit Kırmızısı 190 , bu sitenin Durum bölümüne yerleştirilmiştir ve partiler arasında ton değişimi müşterinin temel sorunu olduğu bir karo fabrikasını tanımlar.

TEDARİKÇİ HAKKINDA

Hebei Tianhuibao Technology Co., Ltd., 26 yıldır demir oksit pigmentleri üretmektedir; yıllık üretim kapasitesi 50.000 tondur ve 150’den fazla ülke ve bölgeye müşteriye hizmet vermektedir. Demir oksit kırmızısı serisi, 110, 130 ve 190 derecelerini kapsar; ayrıca nano, ultra ince, kolay dağılan, asit ve alkali dirençli ile gıda teması için uygun dereceler ile fabrikadan doğrudan renk eşleştirme hizmeti sunulmaktadır. Şirketin sahip olduğu sertifikalar arasında REACH, RoHS, CE ve ISO yer almaktadır; havayolu taşımacılığı için IATA DGR ve denizyolu taşımacılığı için IMDG Kodu uygunluğuna sahiptir. Minimum sipariş miktarı, stoktan temin edilebilen 25 kg’lık dokuma torbalarda 1 metrik tondur; küçük numuneler test amacıyla ayrı olarak temin edilir ve MOQ’ya dahil edilmez. Stoktaki ürünler 3–5 iş günü içinde, özel üretimli ürünler ise 7–15 iş günü içinde sevk edilir. Kalite kontrolü, ham madde testinden bitmiş ürün incelemesine kadar uzanır; çoklu parti renk tutarlılığı verileri (ΔE) istenildiğinde sağlanabilir.

Kendi hedef renginizle 130 tipi ve 190 tipi sınıflandırmaları karşılaştırmak için çimento ve kum bilgilerinizi veya ana örneğinizi bize gönderin ve bir teknik özellik sayfası ile deneme örneği talep edin. İletişim: [email protected] / +86-13400211655.