IJzeroxiderood 130 voor geprefabriceerde betonstenen en segmentale bestratingsblokken

IJzeroxiderood 130 is de kwaliteit die u specificeert wanneer een geprefabriceerde steen een baksteenachtige of terracottarode tint moet vertonen, in plaats van een diepere, blauwachtigere rode tint. Het is een synthetisch ijzeroxide — alfa-Fe2O3, kleurindex Pigment Rood 101 (CI 77491), CAS 1309-37-1 — dat wordt toegevoegd aan de gekleurde oppervlaktelaag en door de volledige dikte van de slijtlaag wordt meegenomen, in plaats van achteraf op het oppervlak te worden aangebracht. Op deze pagina vindt u informatie over wat deze kwaliteit precies is, hoe het zich gedraagt in de oppervlaktelaag van een steen, de toevoegingsgraad die een betonfabriek per kubieke meter kan verwachten af te wegen, en welke punten u dient te verifiëren voordat u een productierun ermee start.

Haal monster op — kleine hoeveelheden worden geleverd voor test- en evaluatiedoeleinden; zij tellen niet mee voor de minimale bestelhoeveelheid, en de koper draagt de vervoerskosten. Vraag naar een specificatieblad en een proefmonster.

Wat ijzeroxiderood 130 is — en waar het binnen het rood-spectrum valt

Een straatsteen is een vlakke, aaneengesloten, integraal gekleurde oppervlakte, en dat maakt de keuze van de kleurgraad hier belangrijker dan bij de meeste toepassingen. Het pigment wordt gemengd in de bovenlaag, samengeperst met het mengsel en ter plaatse uitgehard, zodat de kleur een eigenschap van het beton zelf is. Een tint die licht afwijkt, is geen cosmetisch detail: bij aanleg in een aaneengesloten vlak wordt een kleine tonale afwijking duidelijk, omdat het oog naburige eenheden met elkaar vergeleekt in plaats van zich een losse steekproef te herinneren.

Rood 130 en rood 190 hebben dezelfde chemie en dezelfde kleurindexverwijzing. Het graadnummer is een verkorting die de leverancier gebruikt, geen internationale aanduiding — geen ISO- of ASTM-classificatie definieert een ‘130’ — en binnen de productfamilie van één fabrikant geven de nummers een positie aan op een tintas. In de veelgebruikte volgorde voor synthetisch ijzeroxiderood lopen de graden 110, 130 en 190 van een geelachtig rood naar een blauwachtig rood, waarbij 130 in het midden ligt. Omdat de nummers een positie aangeven binnen een familie, niet op een wereldwijde schaal, kunnen een 130 van de ene fabriek en een 130 van een andere fabriek toch verschillen. Daarom zijn graadnummers niet overdraagbaar tussen leveranciers zonder een nieuwe analysecertificaat.

Het mechanisme achter de reeks is de deeltjesgrootte, niet alleen de sterkte. Bij synthetisch alfa-Fe2O3 is het algemeen gerapporteerde gedrag dat fijnere primaire deeltjes warmer en geelser ogen, terwijl grotere deeltjes dieper en blauwer ogen. Een 130 en een 190 zijn dus niet één kleur in twee sterktes — het zijn twee tinten die ook in sterkte verschillen, en het vervangen van de ene door de andere verandert eerst de tint en daarna de diepte. Een wijziging van graad betekent een herontwerp van de mengeling, geen gelijkwaardige vervanging.

Dit zijn bereiken die veelal worden vermeld op gepubliceerde technische datasheets voor kwaliteiten van het type 130. Ze vormen een aankoopreferentie, geen specificatie voor het product van een bepaalde leverancier; de partijcertificering is bindend.

Waarom dispersie de gezichtskleur sterker bepaalt dan de dosis

Rood ijzeroxide kleurt door licht te absorberen en te verstrooien, dus wat het oog ziet op een afgewerkte tegel is de ruimtelijke verdeling van pigmentdeeltjes in de oppervlaktelaag. Pigment dat zich gelijkmatig ontgroepeert, wordt ook gelijkmatig verdeeld en het oppervlak toont dan één egaal tint. Pigment dat agglomeraten blijft vormen, verzamelt zich lokaal; deze groepen geven een gevlekt oppervlak en veroorzaken tintverschuivingen tussen productieruns, zelfs wanneer de gewogen dosis identiek was.

Drie factoren aan de zijde van de fabriek bepalen hoeveel van het pigment daadwerkelijk ontklontert: de bevochtiging en schuifkracht die het pigment ondergaat tijdens het mengen, het watergehalte van de oppervlaktemengsel en het tijdstip in de batchvolgorde waarop het pigment wordt toegevoegd. Verdichting fixeert vervolgens het resultaat. Het oppervlaktemengsel wordt onder trilling en druk in de vorm geperst, en het pigment reist mee met het fijnfractie-deel, zodat een ongelijkmatig gedispergeerd mengsel niet meer kan worden hersteld tijdens het persen.

Dit is ook de eerlijke grens van het pigmentargument. De basistoon van zand en cement, de water-cementverhouding, de verdichtingsinstelling en het stollingsregime veranderen allemaal de uitgeharde kleur, en al deze factoren vallen onder de verantwoordelijkheid van de klant. Een kwaliteit die op één fabriek overeenkomt met een doelkleur op basis van het lokale cement en zand, zal niet automatisch overeenkomen met diezelfde doelkleur op een andere fabriek.

Doseren van Red 130 in een wegverhardingsmengsel

Integraal gekleurd beton wordt meestal gedoseerd als een percentage van het cementgehalte in het mengsel, in plaats van als een percentage van het totale batchgewicht. Een veelgenoemde doseringsband voor architectonisch beton, wegverhardingen en prefabbeton bedraagt ongeveer 2% tot 5% gewichtspercentage van het cement. Omdat de dosering gekoppeld is aan het cementgehalte, levert hetzelfde percentage een andere massa pigment per kubieke meter op, afhankelijk van het betonrecept.

Een straatsteen wordt meestal geproduceerd als twee lagen: een gekleurde bovenlaag die wordt aangestampt op een onderlaag. Het pigment wordt alleen aan de bovenlaag toegevoegd, dus de toevoegingsgraad wordt opgegeven per kubieke meter bovenlaag, en de bovenlaag wordt afzonderlijk gewogen van de onderlaag. Een verdere onderscheiding die in de specificatie thuishoort: integrale kleuring en een oppervlakte-aangebrachte droogstrooiverharder worden in volkomen verschillende hoeveelheden toegepast. Een integraal gekleurde bovenlaag bevat het pigment door de gehele dikte van de laag heen, met een toevoegingsgraad per kubieke meter; een droogstrooiverharder wordt verspreid over het verse oppervlak met een toevoegingsgraad per vierkante meter, wat aanzienlijk hoger is per eenheid materiaal. Specificaties die beide eenheden mengen, leiden tot een onvoldoende gekleurd oppervlak of tot een verharderbudget dat niet in verhouding staat tot de uit te voeren werkzaamheden.

Het bovenstaande percentage is een uitgangspunt, geen vaststaande waarde. Het werkelijke percentage dat een betonfabriek moet toepassen, wordt bepaald door de eigen cement-, zand-, grind- en toevoegmiddelenmix in een proefbatch, omdat de basis tint van het cement de grootste invloed heeft op de hoeveelheid pigment die nodig is voor een bepaalde kleurdiepte. Het bovenste uiteinde van het bereik is ook geen ‘vrije capaciteit’: het overschrijden van de aanbevolen pigmentdosis vermindert over het algemeen de mechanische sterkte van het mengsel, dus wanneer de kleurdiepte ontoereikend is, wordt dit meestal opgelost door over te schakelen naar een andere kwaliteit of door het cement en zand opnieuw te controleren — niet door meer pigmentpoeder toe te voegen.

Toepassingen

• Segmentale bestratingsblokken en klinkerachtige bestratingselementen — geïntegreerd gekleurd oppervlak op een ongekleurde basismix; doorgaans wordt deze kwaliteit gebruikt voor baksteenrode en terracottakleuren.
• Bordessen, afbakeningselementen en gootprofielen — dezelfde doseringslogica, waarbij het gekleurde oppervlak blootgesteld blijft aan verkeer en weeromstandigheden.
• Tuinpaden, opritpaving en wandelpaden — installaties waar een uniforme veldkleur over een groot aangelegd gebied belangrijker is dan maximale diepte.
• Klinker- en stenen plaveiselblokken — kleinere eenheden met een groter aandeel voegen, waarbij de zandgevulde voegen zelf bijdragen aan de waargenomen toon.
• Architectonisch geprefabriceerd beton met een rode gevelzijde — gevels en bekledingspanelen waarbij de gekleurde laag de zichtbare afwerking is.

Voor deze toepassingsgroep gelden twee grenzen die vermelding verdienen. Ten eerste kan het pigment de kleurdiepte niet op zichzelf bepalen: de basistoongeving van het cement en het zand bepaalt het haalbare bereik, en een donker, ijzerrijk zand verschuift de uitgeharde toon ongeacht welke kwaliteit wordt gebruikt. Ten tweede wordt bij een rode gevelzijde een witte oppervlaktevervuilding door uitslag als een kleurfout ervaren, zelfs wanneer het pigment correct heeft gewerkt; preventie moet daarom worden aangepakt via de water-cementverhouding, de verdichting en het uithardingsregime, en niet via vervanging van het pigment.

Productspecificaties en leveringsinformatie

Veelgestelde vragen

Moet ik Red 130 of Red 190 specificeren voor bestratingsblokken? Beslis op basis van de doelkleur, niet op basis van de prijs per kilogram. Een kwaliteit van type 130 is het gebruikelijke uitgangspunt voor baksteen-, terracotta- en aardewerkrood, die zich in het midden van de tintvolgorde bevinden; een kwaliteit van type 190 is het gebruikelijke uitgangspunt wanneer de doelkleur een diepere, blauwer en meer verzadigde roodtint is. De twee verschillen niet alleen in sterkte, maar ook in tint, dus een directe vervanging verandert zowel de tint als de diepte. Wanneer een project lichte of witachtige mengsels gebruikt, zijn de twee het duidelijkst van elkaar te onderscheiden.

Hoeveel Rood 130 wordt gebruikt per kubieke meter gevelmengsel voor bakstenen? Uitgaande van een veelgebruikte band van 2% tot 5% gewichtspercentage ten opzichte van cement, vereist een gevelmengsel met 350 kg cement per kubieke meter ongeveer 7,0 tot 17,5 kg pigment per kubieke meter gevelmengsel, en een mengsel met 400 kg cement per kubieke meter vereist ongeveer 8,0 tot 20,0 kg. De uiteindelijke dosering moet worden vastgesteld via een proef met uw eigen cement, zand en toevoegmiddel, omdat de basiskleur van het cement de grootste individuele invloed heeft op de hoeveelheid pigment die nodig is voor een bepaalde kleurdiepte.

Verbleekt de kleur buitenshuis? IJzeroxidepigmenten zijn anorganisch en worden gekenmerkt door lichtbestendigheid en weerbestendigheid in plaats van vervaging bij blootstelling, waardoor ze de standaardkleurstof zijn voor beton met integrale kleuring. Deze twee eigenschappen behoren tot de onderdelen die worden getoetst volgens het testprogramma in ASTM C979 / C979M-16 voor pigmenten die bestemd zijn voor beton met integrale kleuring. Wat de verschijning van een bestratingsvlak in de loop van de tijd verandert, is meestal niet het pigment: het is oppervlakteversleten, vuilopname, verlies van voegzand en eventuele efflorescentie op het zichtvlak.

Verlaagt het pigment de sterkte van de bestratingssteen? Pigment dat aan een mengsel wordt toegevoegd, vormt extra droge stoffen in plaats van een deel van de cementachtige matrix; het overschrijden van de gebruikelijke toevoegingsband wordt over het algemeen geassocieerd met een verlaging van de mechanische sterkte. Binnen de veelgebruikte band van 2% tot 5% geldt in de praktijk dat de kleurdiepte het beste wordt bereikt door de juiste kwaliteit te kiezen of door de cement- en zandbasis te herzien, niet door de dosis boven deze band te verhogen. De sterkte zelf dient te worden bevestigd op basis van uw eigen mengselsamenstelling en stollingsregime.

Wat moet ik leveren voor een kleurafstemming? Stuur de cement- en zandsoort die u daadwerkelijk gebruikt, de gewenste kleur als referentiestaal of als uitgeharde referentie-eenheid, en het toevoegingspercentage of de gewenste kleurdiepte. Aangezien de uitgeharde kleur afhangt van de combinatie van pigment en basiskleurtint van het cement, de kleur van het toeslagmateriaal, het watergehalte en het verdichtings- en stollingsregime, is een aangegeven kwaliteit zonder deze informatie slechts een schatting, geen exacte kleurafstemming.

Gerelateerde leesstof

De toevoegingspercentagetabel hierboven en het volledige drietrapsverificatieprotocol worden uitgebreider uiteengezet in ons artikel Dosering ijzeroxidepigment voor beton: gids in kg per m³ voor producenten van kant-en-klaarbeton en prefabbeton , gepubliceerd in de rubriek Nieuws op deze website. De redenering rond de schaduwas die een 130-type van een 190-type kwaliteit onderscheidt, wordt behandeld in IJzeroxiderood 130 versus 190: welke kwaliteit moet u specificeren en waarom , en een gedocumenteerd productievoorbeeld van kwaliteitsafstemming in een betegelfabriek wordt beschreven in onze casestudy Iron Oxide Red 190 voor een producent van betonvloertegels in Pakistan .

Contact

IJzeroxiderood 130 voor geprefabriceerde tegels wordt geleverd door Hebei Tianhuibao Technology Co., Ltd., een bedrijf dat al 26 jaar ijzeroxidepigmenten produceert, met een jaarlijkse productiecapaciteit van 50.000 ton en klanten in meer dan 150 landen en regio’s bedient. De rode reeks omvat de kwaliteiten 110, 130 en 190, plus nanokwaliteiten en ultrafijne kwaliteiten, gemakkelijk te verdelen rubberkwaliteiten, zuur- en alkalibestendige kwaliteiten, kwaliteiten geschikt voor contact met levensmiddelen en kleurmenging op locatie bij de fabriek. De certificaten omvatten REACH, RoHS, CE en ISO, evenals IATA DGR voor luchtvervoer en IMDG Code voor zeevervoer. De minimale bestelhoeveelheid is 1 metrische ton in 25 kg geweven zakken, direct uit voorraad leverbaar; kleine monsters worden afzonderlijk verstrekt voor testdoeleinden en tellen niet mee voor de MOQ. Voorraadartikelen worden binnen 3–5 werkdagen verzonden en op maat gemaakte artikelen binnen 7–15 werkdagen. De kwaliteitscontrole strekt zich uit van grondstofanalyse tot inspectie van het eindproduct, en gegevens over kleurenhomogeniteit over meerdere partijen zijn op aanvraag beschikbaar.

Als u ijzeroxiderood 130 specificeert voor een bestratingsblokkenlijn, stuur ons dan de details van uw cement en zand, uw doelkleur en het toevoegingspercentage waarop u werkt. Wij verstrekken een specificatieblad, het partijcertificaat van analyse en een proefmonster, zodat de kwaliteit in uw eigen oppervlaktemengsel kan worden gecontroleerd voordat deze in productie gaat. Contact: [email protected] / +86-13400211655.